Różnice w roku podatkowym PIT i CIT

16.02.2017

Podobnie jak w przypadku wydatków ponoszonych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, tak również z punktu widzenia obowiązków podatnika decyzja o wyborze odpowiedniej formy prawnej firmy jest sprawą zasadniczą. Podstawowa różnica między podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a podatkiem dochodowym od osób prawnych sprowadza się do odmiennie uregulowanego roku podatkowego.

Co do zasady na gruncie podatku PIT rok podatkowy to okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Zgodnie z treścią art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacji podatkowej (Dz. U. 2015 poz. 613 z późn. zm.), rokiem podatkowym, jeśli ustawa nie stanowi inaczej, jest rok kalendarzowy.

Rok podatkowy na gruncie podatku CIT

Stosowanie do art. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2014 poz. 851 z późn. zm.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Ustawa o CIT przewiduje ponadto cztery wyjątki od powyższej reguły:

  • w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności – pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 2 ustawy o CIT),
  • w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym – pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność (art. 8 ust. 2a ustawy o CIT)
  • w razie zmiany roku podatkowego – za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego; okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe (art. 8 ust. 3 ustawy o CIT),
  • jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego – za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych (art. 8 ust. 6 ustawy o CIT).